Strona ta wykorzystuje pliki cookies w celu realizacji swoich usług i funkcji zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz samodzielnie dostosować warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

środa, 21 marca 2012

Ostara - święto odrodzenia

OstaraŚwięto odrodzenia, początku, przebudzenia z zimowego snu. Przypada na czas równonocy wiosennej, kiedy to Słońce i Księżyc dzielą niebo po połowie. Bywa też obchodzone przy okazji pierwszej po równonocy pełni Księżyca. Pod imieniem Ostara, Bogini Wiosny czczona była w niemalże całej kontynentalnej Germanii, a na Wyspach Brytyjskich jej imię zostało przekształcone w Eostre (stad dzisiejsze [ang.] Easter: Wielkanoc).

Ostara wyobrażana jest jako młoda kobieta odziana w biel, z wiankiem z kwiatów na głowie, promienna i radosna jak pierwsze ciepłe wiosenne dni, która przynosi ze sobą optymizm i nadzieję. Od tej pory dni stają się dłuższe niż noce, z każdym dniem przybywa ciepła i światła, a Ziemia staje się płodna i przygotowana na zasiewy. Ziarno jest ważnym elementem obchodów tego święta, pobłogosławione nasiona mogą zostać zasiane aby wzrastać i wydać obfite plony latem. Święto Ostary to festiwal płodności i miłości, po długim zimowym wyciszeniu przyroda zdaje się kipieć energia i radością, ptaki budzą się wcześnie i rozpoczynają godowy koncert, zwierzęta poszukują partnerów, z którymi połączą się w pary i wydadzą na świat młode. Pojawiają się barwne dywany krokusów i żonkili, zazieleniają łąki, a na owocowych drzewach rozkwitają piękne białe i różowe kwiaty, w których roi się od owadów. Pozornie martwa przyroda wybudza się z kilkumiesięcznej hibernacji i ukazuje odwieczny cykl narodzin i śmierci dając do zrozumienia, że we Wszechświecie nic nie umiera, ale jedynie przechodzi w kolejny etap i odradza się.

Od wieków zwierzęciem reprezentującym Boginię jest zając. Zwierzę to kojarzone jest z wiosną, a dzięki swojej łatwości rozmnażania się jest również symbolem płodności i urodzaju. Symbolicznie zając nierozerwalnie łączony jest z Księżycem i jego żeńska energią, tak jak Księżyc rodzi się wieczorem wschodząc na nieboskłon i umiera rano, aby wieczorem znowu się odrodzić, tak zając - księżycowe zwierzę - stał się symbolem odrodzenia i nieśmiertelności. Ostarowy zajączek z czasem przekształcił się w „wielkanocnego króliczka” i do dziś obdarowuje dzieci i dorosłych czekoladowymi jajami i słodkościami w świąteczny poranek.

Najbardziej znanym i nieodłącznym elementem tego święta jest jajo, które symbolizuje życie i początek. Tak jak pisklę musi czekać aż nadejdzie odpowiedni czas aby mogło się wykluć, tak Natura budzi się do życia po długim czasie oczekiwania. Okrągłe żółtko symbolizuje Słońce, zaś białko Księżyc. Tak jak Słonce i Księżyc dzielą wspólnie niebo, tak żółtko i białko dzieli wspólnie jedno jajko. Jest to połączenie przeciwieństw i zarazem równowaga energii dnia i nocy, zasady męskiej i żeńskiej.
jajka wielkanocne, pisanki
W przedchrześcijańskiej Europie zwyczaj zdobienia jaj był doskonale znany i szeroko praktykowany. Ludzie malowali jajka na wiosenne kolory - zielone, żółte, fioletowe, często też zdobili je skomplikowanymi wzorami lub dekorowali Runami. Jajka często służyły jako ofiara dla bogów, darowano bóstwom jajka ażeby pozyskać ich przychylność i ochronę przed nieszczęściami. Częstą praktyką było zakopywanie jaja na polu, na którym zasiano ziarno, co miało ustrzec zboże przed zniszczeniem przez grad.

Podczas święta Ostary starano się zjeść jak największą ilość jaj, sporządzano z nich różne dania na świąteczny stół oraz gotowano na twardo i dzielono się nimi z członkami rodziny. Barwnie dekorowane wydmuszki służyły jako ozdoby wieszane na gałęziach specjalnych świątecznych drzewek. Jak widać zwyczaje te przetrwały do dziś i zostały chętnie zaadoptowane przez Chrześcijaństwo, tak wiec w każdej współczesnej "święconce" znajdziemy pogańska pisankę.

Tradycyjną częścią rytuału na ten dzień jest również sadzenie ziaren na grządkach czy w doniczkach. Możemy skorzystać z magicznej siły, która płynie z aktu sadzenia i wzrastania i potraktować go jako symbolicznego zaszczepienia w nas i w naszym życiu czegoś, co chcemy by w nim trwało i wzrastało.
ostara blessings
Na powitanie wiosny przynosimy do domu ucięte gałązki wierzby, które gdy zakwitną utworzą puchate bazie kotki. Niewielu ludzi wie, że ma to na celu zapewnić ochronę domu na całą wiosnę. Ostara to także odpowiedni moment na oczyszczenie ludzi i pomieszczeń z negatywnej energii nagromadzonej podczas zimy, np. przez okadzanie szałwią. Możemy zamieść podłogę wierzbową miotłą i spalić wymiecione, aby oczyścić mieszkanie ze negatywnych energii. Możemy pracować w tym czasie również nad swoją wewnętrzną równowagą, harmonizacją energii czakr, równoważeniem energii męskich i żeńskich.

Z okazji Ostary życzę Wam Kochani, aby świeżość wiosny napełniła Was energią do działania, radością życia oraz miłością do siebie samego i otaczającego świata.

Zaczerpnięte z: http://swiatmagii.pl/ i http://www.blog.czarymary.pl/.

0 komentarze: