Strona ta wykorzystuje pliki cookies w celu realizacji swoich usług i funkcji zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz samodzielnie dostosować warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

sobota, 3 września 2011

Energia życiowa

Energia życiowa integruje i koordynuje molekuły i komórki fizyczne, łącząc je razem w jeden organizm. Jest ona manifestacją Światła na planie fizycznym i tchnieniem życia w organizmach. Wchłaniają ją wszystkie żywe stworzenia, gdyż pewna jej ilość jest niezbędna do ich istnienia. Oznacza to, że energia życiowa nie jest wytworem życia, lecz odwrotnie – organizmy są jej wytworami. U ludzi oraz u większości kręgowców energia życiowa jest pobierana i przetwarzana przez centra energetyczne (czakry) oraz rozprowadzana po całym organizmie za pomocą kanałów energetycznych (meridianów).




W starożytności energia życiowa w różnych kulturach była różnie nazywana:
  • Indie – prana,
  • Chiny – chi,
  • Japonia – ki,
  • Tybet – tumo,
  • Hawaje i Polinezja – mana,
  • Egipt – khajbit,
  • Grecja – pneuma,
  • Izrael – ruach, nefesz.
Pionierem badań energii życiowej w czasach nowożytnych w Europie był Phillippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim, nazywany Paracelsusem (1493-1541), który wprowadził pojęcie tzw. fluidu nerwowego, obecnego we wszystkich żywych istotach. Ponadto energię życiową nazywano m.in.:
  • magnetyzmem zwierzęcym – F.A. Mesmer
  • orogonem – W. Reich,
  • odem – K. von Reichenbach,
  • polem L – H.S. Burr,
  • promieniowaniem radioelektrycznym – G. Lakhowski,
  • promieniowaniem mitogenicznym – A. Gurwicz,
  • neoenergią – S.V. King,
  • quasi stałym polem bioelektrycznym – E. Kulin,
  • biograwitacją – Dubrow,
  • polem życia – E. Russel,
  • pędem życiowym (élan vital) – H. Bergson,
  • eterem nerwowym – Richardson
  • eteriodem – F. Rychnowski.
Obecnie energia życiowa jest także nazywana: bioplazmą, biopolem, biomagnetyzmem lub bioenergią.

Energia życiowa pochodzi głównie ze Słońca i Ziemi. Światło słoneczne przekazuje energię życiową cząsteczkom powietrza. Energia w powietrzu jest wchłaniana w procesie oddychania lub bezpośrednio pobierana przez czakry ciała eterycznego. Energia ziemi natomiast jest pobierana przez czakry zlokalizowane w podeszwach stóp. Bardzo sprzyja temu chodzenie boso. Woda pochłania energię ze słońca, powietrza i ziemi, z którymi ma styczność na swej drodze. Rośliny pobierają ją ze słońca, powietrza, wody i ziemi. Natomiast zwierzęta i ludzie dodatkowo również z pożywienia. Najważniejszym centrum energetycznym, pobierającym energię życiową z atmosfery, jest czakra splotu słonecznego.

Spośród zwierząt kot jest posiadaczem wyjątkowo dużej ilości energii życiowej, co dało podstawę do przypisywania temu zwierzęciu aż dziewięciu żyć. Większość roślin, a zwłaszcza niektóre gatunki drzew (np. sosna), wykorzystują tylko małą część pochłoniętej energii życiowej, a większość oddają do otoczenia. Ludzie mogą pobierać tą energię, np. leżąc pod drzewami lub się do nich przytulając. Najwięcej energii życiowej w środowisku jest podczas dnia, a najmniej o 3-4 nad ranem. Podczas silnego i długotrwałego zachmurzenia wiele osób czuje się źle i to nie tylko z powodu niskiego ciśnienia, lecz głównie w wyniku spadku stężenia energii życiowej w powietrzu. Ogarnia ich umysłowa i fizyczna ociężałość oraz stają się podatni na choroby zakaźne.

Energię życiową można przekazywać innym osobom w celu ich leczenia lub wzmocnienia. Zdrowy człowiek nieustannie emanuje ze swego ciała energią, którą mogą wchłaniać inne osoby. Wzmożenie krążenia energii życiowej wystarcza do uleczenia wielu pomniejszych dolegliwości. Osoby dysponujące nadmiarem energii samą swoją obecnością sprawiają, że czujemy się lepiej. I odwrotnie, osoby wyczerpane wchłaniają energię z otoczenia jak gąbka, stąd po spotkaniach z takimi ludźmi odczuwamy zmęczenie bez żadnej racjonalnej przyczyny. Bioenergoterapeuci i uzdrowiciele oddziałują energią życiową na ciało eteryczne swoich pacjentów, przekazując ją za pomocą czakr dłoniowych. Większość technik energetycznych, także tych częściowo uznanych przez medycynę zachodnią, opiera się na pracy z energią życiową, np.: bioenergoterapia, reiki, akupunktura, akupresura, refleksologia, homeopatia, biorezonans, etheric healing, itp. Wschodnie sztuki walki, tai-chi, Qigong i joga opierają się na regulowaniu przepływu energii życiowej w organizmie, a feng-shui w pomieszczeniach.

/ Szymon

0 komentarze: